Po završetku Prvog svetskog rata Novi Sad je nastavio da raste i dobija obrise modernog grada. Razvijale su se nove ulice, širila stambena naselja i uređivani javni prostori namenjeni svakodnevnom životu građana. Među njima posebno mesto zauzeo je Dunavski park, koji će tokom vremena postati jedan od najprepoznatljivijih simbola grada.
Prostor na kojem se danas nalazi park nekada je izgledao sasvim drugačije. U blizini Dunava nalazilo se močvarno zemljište i rukavci reke, koji su tokom XIX veka postepeno zatrpavani i uređivani. Kako se grad širio prema reci, javila se potreba da se na tom prostoru formira uređena zelena površina namenjena odmoru i rekreaciji.
Početkom XX veka započeto je plansko uređenje budućeg parka, a 1923. godine Dunavski park dobio je izgled javnog gradskog parka i otvoren je za građane. Podignute su aleje, zasađeno drveće i uređene cvetne površine, dok je centralno mesto zauzelo malo jezero sa ostrvcetom. Park je ubrzo postao omiljeno šetalište Novosađana i mesto susreta različitih generacija.
Za stanovnike grada Dunavski park predstavljao je više od obične zelene površine. U njegovom okruženju nalazile su se značajne ustanove, a mirno okruženje pružalo je predah od užurbanog gradskog života. Decenijama su se u njemu održavale šetnje, druženja i porodični izleti, pa je postao sastavni deo svakodnevice mnogih Novosađana.
Tokom vremena park je više puta obnavljan i dopunjavan novim sadržajima, ali je sačuvao svoj prepoznatljivi karakter. Brojni spomenici, uređene staze i bogata vegetacija učinili su ga jednim od najlepših gradskih parkova u Srbiji. Njegova blizina centru grada omogućila je da ostane važno mesto okupljanja i odmora, baš kao i u vreme kada je prvi put otvoren za javnost.