Kraj Prvog svetskog rata doneo je velike promene širom Evrope, a raspad Austro-Ugarske monarhije otvorio je pitanje budućnosti mnogih naroda i teritorija koje su se vekovima nalazile u njenom sastavu. U takvim okolnostima, Novi Sad se našao u središtu događaja koji će trajno odrediti njegov dalji razvoj i političku pripadnost.
Tokom jeseni 1918. godine u gradu su se osećale posledice rata, ali i atmosfera velikih očekivanja. Novi Sad je već bio značajan privredni i kulturni centar, a u njemu su delovali istaknuti političari, intelektualci i predstavnici različitih zajednica. Upravo zbog svog ugleda i položaja izabran je za mesto održavanja Velike narodne skupštine Srba, Bunjevaca i ostalih Slovena iz Banata, Bačke i Baranje.
Dana 25. novembra 1918. godine u Novom Sadu okupilo se više od sedam stotina delegata iz brojnih mesta ovih oblasti. Skupština je održana u zgradi hotela „Grand“, na mestu gde se danas nalazi zgrada Vojvođanske banke na Trgu slobode. Posle rasprave doneta je odluka o prisajedinjenju Banata, Bačke i Baranje Kraljevini Srbiji. Time je otvoreno novo poglavlje u istoriji grada i čitavog regiona.
Za Novi Sad ova odluka značila je kraj viševekovnog života u okviru Habzburške monarhije i početak razvoja u sastavu srpske države, a ubrzo potom i novoformirane Kraljevine Srba, Hrvata i Slovenaca. Promenile su se državne granice, administrativni sistem i političke okolnosti, ali je grad zadržao svoju ulogu važnog privrednog i kulturnog centra.
U godinama koje su usledile Novi Sad se dalje razvijao, a njegovo značenje u okviru nove države postajalo je sve veće. Sećanje na događaje iz novembra 1918. ostalo je duboko prisutno u istorijskoj svesti grada, a 25. novembar zauzima posebno mesto među značajnim datumima njegove prošlosti.