Tokom posleratnih decenija Novi Sad je prolazio kroz period ubrzane modernizacije i privrednog razvoja. Grad se širio, podizane su nove fabrike, stambena naselja i kulturne ustanove, a sve veći broj mladih ljudi dolazio je u grad radi školovanja i zaposlenja. Razvoj industrije, poljoprivrede, medicine i tehnike zahtevao je obrazovane stručnjake, pa je potreba za snažnim univerzitetskim centrom postajala sve izraženija.
Iako su pojedini fakulteti u Novom Sadu postojali i ranije, tek je 1960. godine doneta odluka o osnivanju Univerziteta u Novom Sadu kao samostalne visokoškolske ustanove. Time su pod zajedničkim okriljem objedinjeni fakulteti koji su već delovali u gradu, stvarajući temelje za dalji razvoj nauke i visokog obrazovanja u Vojvodini.
Osnivanje univerziteta predstavljalo je važnu prekretnicu u istoriji Novog Sada. Grad koji je vekovima bio poznat kao trgovačko i kulturno središte dobio je novu dimenziju – postao je i veliki univerzitetski centar. U narednim godinama osnivani su novi fakulteti, instituti i istraživačke ustanove, a broj studenata se neprestano povećavao. Mladi iz Vojvodine, Srbije i drugih delova Jugoslavije dolazili su u Novi Sad, dajući gradu posebnu energiju i prepoznatljiv studentski karakter.
Razvoj Univerziteta snažno je uticao i na sam izgled grada. Oko fakulteta i studentskih domova nastajali su novi delovi Novog Sada, razvijala se kulturna scena, a naučni i obrazovni život postajali su važan deo svakodnevice. Grad je sve više prerastao u mesto susreta profesora, istraživača, umetnika i studenata, čime je nastavljena tradicija započeta još u XIX veku delovanjem Matice srpske i drugih kulturnih ustanova.
Tokom narednih decenija Univerzitet u Novom Sadu izrastao je u jednu od najvećih i najznačajnijih visokoškolskih institucija u jugoistočnoj Evropi. Njegovi fakulteti i instituti dali su veliki doprinos razvoju nauke, medicine, poljoprivrede, tehnike, umetnosti i društvenih nauka, dok su generacije diplomiranih studenata ostavile trag u zemlji i inostranstvu.