Krajem XIX veka Novi Sad je prolazio kroz period intenzivnog urbanog razvoja. Na glavnom gradskom trgu nicale su reprezentativne građevine koje su odražavale rast i samopouzdanje grada. Među njima posebno mesto zauzela je nova rimokatolička crkva, podignuta na mestu starije bogomolje koja je tokom prethodnih vekova više puta obnavljana i dograđivana.
Izgradnja današnje Crkve Imena Marijinog započela je početkom poslednje decenije XIX veka prema projektu arhitekte Đerđa Molnara. Posle nekoliko godina radova, crkva je završena 1895. godine. Podignuta u neogotičkom stilu, sa vitkom kulom visokom više od sedamdeset metara, ubrzo je postala jedna od najdominantnijih građevina u panorami Novog Sada.
U to vreme grad je bio dom stanovnicima različitih naroda i veroispovesti. Rimokatolička zajednica činila je važan deo novosadskog društva, a nova crkva predstavljala je ne samo versko središte već i simbol razvoja grada. Njena izgradnja odvijala se istovremeno sa podizanjem nove Gradske kuće, pa su ove dve građevine zajedno oblikovale izgled glavnog trga i dale mu prepoznatljiv karakter koji je sačuvan do danas.
Bogato ukrašena fasada, vitraži i krov sa karakterističnim šarenim crepom svedočili su o umetničkim i arhitektonskim težnjama vremena u kojem je nastala. Crkva je postala važna tačka okupljanja vernika, ali i nezaobilazan deo svakodnevnog života Novosađana. Njena visoka kula služila je kao jedan od najuočljivijih orijentira u gradu, vidljiv sa velikog dela okolnog područja.
Tokom burnog XX veka crkva je preživela ratove i društvene promene, zadržavši svoje mesto među najznačajnijim spomenicima Novog Sada. Danas predstavlja jednu od najpoznatijih građevina u gradu i jedan od njegovih najčešće fotografisanih simbola.