Krajem XIX veka Novi Sad je prolazio kroz period intenzivnog razvoja. Zahvaljujući trgovini, železnici i rastu stanovništva, grad je dobijao sve izraženije obrise modernog srednjoevropskog centra. Sa razvojem grada rasla je i potreba za reprezentativnom zgradom koja bi odgovarala njegovom značaju i služila kao sedište gradske uprave.
Na glavnom gradskom trgu, današnjem Trgu slobode, početkom devedesetih godina XIX veka započeta je izgradnja nove Gradske kuće prema projektu arhitekte Đerđa Molnara. Radovi su trajali nekoliko godina, a 1895. godine monumentalna zgrada je završena i stavljena u funkciju. Podignuta u duhu neorenesanse, sa istaknutim tornjem i bogato ukrašenom fasadom, predstavljala je jednu od najlepših javnih građevina tadašnjeg Novog Sada.
Njena izgradnja bila je odraz samopouzdanja grada koji je krajem XIX veka doživljavao privredni i kulturni procvat. U neposrednoj blizini nalazile su se važne ustanove, trgovine i prometne ulice, a glavni trg postajao je središte javnog života. Gradska kuća nije bila samo administrativna zgrada, već i simbol uređenog i modernog grada koji je želeo da istakne svoj značaj u okviru Austro-Ugarske monarhije.
Tokom narednih decenija kroz njene prostorije prolazile su različite generacije gradskih uprava, a zgrada je ostala svedok brojnih događaja koji su oblikovali istoriju Novog Sada. Uprkos ratovima i velikim društvenim promenama, sačuvala je svoju prvobitnu namenu i nastavila da bude mesto iz kojeg se upravlja gradom.
Zajedno sa Rimokatoličkom crkvom Imena Marijinog, koja se nalazi preko puta, Gradska kuća oblikovala je prepoznatljivu vizuru Trga slobode, jednog od najvažnijih javnih prostora u Novom Sadu. Njena silueta postala je neodvojivi deo identiteta grada i jedan od njegovih najpoznatijih simbola.